Mar 30, 2017 Last Updated 9:36 AM, Mar 29, 2017

Στις επιπτώσεις της κρίσης στην υγεία των Ελλήνων αναφέρεται δημοσίευμα της Frankfurter Rundschau, το οποίο σημειώνει: «Η κρίση χρέους δεν κάνει τους Έλληνες μόνο πιο φτωχούς – η χώρα από την αρχή της κρίσης το 2009 έχει χάσει το ένα τέταρτο του ΑΕΠ, μόνο τα τελευταία δυο χρόνια ο μέσος μισθός μειώθηκε από τα 1.327 ευρώ μεικτά στα 1.182 ευρώ. Η ύφεση όμως, η οποία μπαίνει στον όγδοο χρόνο, επηρεάζει και την ψυχική υγεία πολλών ανθρώπων. Αυτό δείχνει έρευνα του Εθνικού Ινστιτούτου για τη δημόσια Υγεία. Σε μια έρευνα 2005 ατόμων, οι περισσότεροι από τους μισούς δήλωσαν ότι τον προηγούμενο μήνα ήρθαν αντιμέτωποι με στρες, κατάθλιψη και άλλα συναισθηματικά προβλήματα. Ένας στους τέσσερεις δήλωσε πως αυτά αποτελούν μόνιμη κατάσταση. Το 15% των ερωτηθέντων έκαναν λόγο για αβεβαιότητα και φόβο, επίσης πολλοί ανέφεραν την οργή και την απογοήτευση ως κυρίαρχα συναισθήματα ενώ ένας στους δέκα δήλωσε πως η ζωή του δεν έχει νόημα».

Και η εφημερίδα συνεχίζει λίγο παρακάτω: «Και μέσα σε αυτό το κλίμα της απελπισίας πολλοί άνθρωποι είναι επιρρεπείς στις υποσχέσεις, όπως αυτές του αυτοαποκαλούμενου σωτήρα Αρτέμη Σώρρα».Η εφημερίδα αναφέρεται στον Σώρρα και στις υποσχέσεις του να αποπληρώσει τα χρέη των Ελλήνων πολιτών και καταλήγει: «Το κίνημα που μοιάζει με σέκτα έχει 200 τοπικές οργανώσεις. Εάν καταφέρει ο Σώρρας να μπει στο κοινοβούλιο είναι πάντως αμφίβολο. Στις αρχές Ιανουαρίου, η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου έδωσε εντολή να ανασυρθούν από το αρχείο δικογραφίες που αφορούν στη δράση του Αρτέμη Σώρρα. Ακόμα και μια αθωωτική απόφαση υπέρ του Σώρρα που εξεδόθη το 2013 θα πρέπει και αυτή να επανεξεταστεί».

Πηγή: Deutsche Welle

Στην ουρά για ένα πιάτο φαγητό στέκονται πλέον και οι κάτοικοι των ακριβότερων περιοχών του λεκανοπεδίου, όπως Κηφισιά, Κολωνάκι και Γλυφάδα, καθώς φόροι, χαράτσια και περικοπές έκαναν πρώην κραταιούς επιχειρηματίες και γενικά εύπορους πολίτες να μην μπορούν να εξασφαλίσουν τα προς το ζην για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.
Τους τελευταίους μήνες, επισκέπτονται καθημερινά το Κέντρο Υποδοχής και Αλληλεγγύης του Δήμου Αθηναίων (ΚΥΑΔΑ), την ώρα που υπολογίζεται ότι οι δομές αλληλεγγύης στην Αττική ξεπερνούν τις 200, με την εκκλησία να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην προσπάθεια στήριξης και ενίσχυσης των ευπαθών ομάδων. Στην προσπάθεια αυτή συνεπικουρούν σημαντικά εθελοντικές οργανώσεις και φιλανθρωπικές ομάδες που προσφέρουν είδη πρώτης ανάγκης σε άστεγους, άνεργους, χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους.
Οι περιπτώσεις πολλές. Μια από αυτές, όπως γράφει η εφημερίδα Δημοκρατία, περιέγραφε πριν από μερικές ημέρες ο πρόεδρος του ΚΥΑΔΑ Γιώργος Αποστολόπουλος:
«Ενδεικτικά, αναφέρω την περίπτωση μιας ηλικιωμένης γυναίκας, που έρχεται στο συσσίτιο με προσεγμένα μαλλιά και ακριβά ρούχα, παίρνει τη μερίδα της και επιστρέφει στο σπίτι της στο Κολωνάκι. Η συγκεκριμένη κυρία υποχρεώθηκε να μετακομίσει επειδή της έκαναν έξωση, ζει με το επίδομα της Πρόνοιας και βρίσκεται σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση»
Σε άλλη περίπτωση, γυναίκα που εργάστηκε για πολλά χρόνια σε γραφεία υπουργών επισκέφθηκε τον κ. Αποστολόπουλο στο γραφείο του, για να ζητήσει λίγα τρόφιμα. «Στις υπηρεσίες του δήμου απευθύνονται επίσης πρώην επιχειρηματίες, συνταξιούχοι που λύγισαν οικονομικά εξαιτίας των περικοπών, αλλά και νοικοκυρές από καλά προάστια, όπως η Γλυφάδα, η Κηφισιά και η Νέα Σμύρνη, που προτιμούν να έρθουν στην Αθήνα για να πάρουν φαγητό, ώστε να μην καταλάβουν οι γείτονες ότι αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους» αναφέρει ο ίδιος.
Ενδεικτικά, στο κεντρικό συσσίτιο του Δήμου Αθηναίων στη συμβολή των οδών Σοφοκλέους και Πειραιώς μοιράζονται καθημερινά 1.200 μερίδες φαγητού, ενώ περισσότερες από 1.000 οικογένειες λαμβάνουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα δέματα τροφίμων. Στη Γλυφάδα περίπου 150 άτομα λαμβάνουν συσσίτιο καθημερινά και  πάνω από 750 δέχονται δέματα με αγαθά.  Στο Παλαιό Φάληρο δέματα παίρνουν 130 άτομα, ενώ στη Νέα Σμύρνη δωρεάν τρόφιμα λαμβάνουν 1.200 οικογένειες
Όπως μάλιστα λένε οι αρμόδιοι, το φαινόμενο που παρατηρείται είναι η καθημερινή αύξηση του αριθμού των Ελλήνων που καταφεύγουν στα συσσίτια, ενώ αντιθέτως, ο αριθμός των μεταναστών μειώνεται, λόγω των επιχειρήσεων της Αστυνομίας.
Πηγή: Δημοκρατία
 
Ένα εξαιρετικό άρθρο βρήκαμε στην ιστοσελίδα enallaktikidrasi.com και αποφασίσαμε να το αναδημοσιεύσουμε… Ο Πέτρος Ν. με ειλικρίνεια στο λόγο του- που τόσο λείπει  από την εποχή μας- δηλώνει πίστη στην Ελλάδα. Διεκδικεί με όλες του τις δυνάμεις, όσες ευκαιρίες  παρουσιαστούν στη χώρα μας και αρνείται τον εύκολο δρόμο της φυγής στο εξωτερικό. 
Είναι μόλις 32 χρονών και μας εξηγεί στο άρθρο του: «γιατί του αρέσει να ζει στην Ελλάδα της κρίσης». Ένα μήνυμα αισιοδοξίας που είτε διαφωνούμε, είτε συμφωνούμε πρέπει ν’ ακουστεί…
Ακολουθεί το άρθρο: 
 
 
Τίτλος: «Είμαι 32ετών. Και μου αρέσει να ζω στην Ελλάδα της κρίσης»   
 
Τα τελευταία χρόνια έχουν γραφτεί εκπληκτικά κείμενα από ανθρώπους που αποφάσισαν να φύγουν από την Ελλάδα και να αναζητήσουν την τύχη τους και μια καλύτερη ζωή στο εξωτερικό. Εύχομαι ολόψυχα σε όλα αυτά τα παιδιά να βρουν πραγματικά αυτό που αναζητούν. Είναι υποχρέωσή μας να αναζητήσουμε το καλύτερο δυνατό μέλλον και να προσπαθήσουμε να εκπληρώσουμε τα όνειρά μας. Και αν πιστεύουμε ότι αυτό μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα σε έναν άλλο τόπο, αξίζει να τα παρατήσουμε όλα και να φύγουμε!
Ενώ όμως κάποιοι επέλεξαν να αναζητήσουν την τύχη τους αλλού, κάποιοι άλλοι, όπως εγώ, παραμείναμε στην Ελλάδα και προσπαθούμε να εκπληρώσουμε τα δικά μας όνειρά στις γνωστές συνθήκες. Εμείς που παραμείναμε δεν είμαστε καλύτεροι από αυτούς που έφυγαν. Όλοι κάναμε τις επιλογές μας και να μην επιτρέψουμε σε κανέναν να μας κρίνει για αυτές, ούτε να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να απολογούμαστε για τις δικές μας αποφάσεις.
Θα ήθελα όμως να γράψω, σε πείσμα των καιρών, γιατί μου αρέσει να ζω σε αυτή τη χώρα, αυτή τη χρονική περίοδο. Δεν είναι όλα όσα θα γράψω ευχάριστα αλλά τελικά όλα είναι μάθημα. Οπότε, υπό αυτό το πρίσμα, νιώθω ότι η ζωή μου στην Ελλάδα της κρίσης, μου έχει προσφέρει πάρα πολλά μαθήματα είτε με τον καλό είτε με τον κακό τρόπο.
 
Ό,τι ήταν προβληματικό βγήκε στην επιφάνεια
Αριστερά, Δεξιά, Εργοδότες, Υπάλληλοι, Άνεργοι, Αυτοαπασχολούμενοι, όλοι δείξαμε κάτι… ότι ζούμε αυτό που μας αξίζει. Δεξιά που καταστρέφει τις επιχειρήσεις, Αριστερά που υπογράφει μνημόνια, εργοδότες που εκμεταλλεύονται την κρίση και μειώνουν τους μισθούς χωρίς να έχουν πρόβλημα, άνεργοι που βολεύονται στην ταμπέλα της κρίσης, υπάλληλοι που αλληλοκατηγορούνται ότι ο ένας παίρνει περισσότερα από τον άλλον, φασίστες που φωνάζουν ότι για όλα φταίνε οι πρόσφυγες, ακροαριστεροί που φωνάζουν ότι για όλα φταίει το κεφάλαιο. Είναι πραγματικά εκπληκτικό, να βλέπεις έναν λαό να κατηγορεί ο ένας τον άλλον. Και όμως, η κρίση, το μόνο που έκανε είναι να αναδείξει ό,τι είχαμε μέσα μας. Σε αυτή την κρίση ειλικρίνειας λοιπόν βλέπεις τα εσώψυχα του καθενός…
 
Ό,τι ήταν φωτεινό βγήκε επίσης στην επιφάνεια
Άνθρωποι που παίρνουν μια κατσαρόλα και βγαίνουν στο δρόμο να μαγειρέψουν για άλλους. Αλληλέγγυες οργανώσεις που γεννιούνται από ανθρώπους που ποτέ πριν δεν είχαν βοηθήσει έναν άνθρωπο. Φουρνάρηδες που δίνουν το ψωμί τους σε πρόσφυγες εν μέσω κρίσης. Ένας λαός που ενώ υποφέρει και λυγίζει και ακούει διαρκώς φοβικές ειδήσεις εναντίον κάθε ξένου, ανοίγει τα σπίτια του, προσφέρει το φαγητό του, επιλέγει να αντισταθεί στο φόβο.
 
Η περηφάνεια χάθηκε
Κάποτε, πριν λίγα χρόνια, οι άνθρωποι ήμασταν περήφανοι. Κάποιες φορές περισσότερο από ότι μας άρμοζε. Σήμερα, το δεν έχω λεφτά, δεν έχω μία κ.λ.π. έχει γίνει σημαία. Το λέμε και το ξαναλέμε, λες και ο άλλος ζει σε άλλη χώρα σε άλλο τόπο, σε άλλον χρόνο. Βουτήξαμε στην κακομοιριά και τη μοιράζουμε απλόχερα και αισθανόμαστε μια χαρά ζεστά σε αυτή….  Γιατί; Γιατί δεν έχουμε να αποδείξουμε σε κανέναν τίποτα.
Το όνειρο όμως δεν σταμάτησε
Ακόμα όμως και σε αυτή την κατάσταση, βλέπεις νέους και νέες να έχουν όνειρα. Μαθήματα αυτοβελτίωσης λαμβάνουν χώρα, άνθρωποι  αγοράζουν βιβλία, πηγαίνουν σε επιμορφωτικά σεμινάρια, κάνουν σχέδια για το μέλλον, διατηρούν μια θετική στάση στα πράγματα, κάνουν την αυτοκριτική τους, αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους, παλεύουν για το περιβάλλον, για τα δικαιώματα του ανθρώπου και των ζώων.
 
Φάνηκε ότι δεν υπάρχει τίποτα δεδομένο
Η γενιά μου δεν είχε ζήσει πόλεμο, φτώχια (όπως των παλαιότερων), κακουχίες. Οι γονείς μας, στην προσπάθειά τους να μας προστατεύσουν φρόντισαν να ξεχάσουμε το πρόσφατο παρελθόν μας και ξαφνικά θεωρήσαμε δεδομένα πολλά πράγματα.  Γίναμε υπέρβαροι, ξοδέψαμε αλόγιστα και πάψαμε να εκτιμούμε. Και ξαφνικά, μια μέρα, συνειδητοποιούμε ότι δεν μπορούμε να πάρουμε πάνω από 60€ από ένα ATM. Συνειδητοποιήσαμε ότι δεν πρέπει να θεωρούμε τίποτα δεδομένο σε αυτή τη ζωή… ούτε τα χρήματα, ούτε τα συναισθήματα… ούτε τους ανθρώπους.
Εξασκείται η μαθηματική πλευρά του μυαλού μας
Το να καταφέρεις να ζεις αλλά να πίνεις και έναν καφέ έξω, χρειάζεται να κάνεις δύσκολες εξισώσεις για να μπορείς να το καταφέρεις. Αν θέλεις δε να γίνεις και πλούσιος και επιτυχημένος, τότε πρέπει να βάλεις το μυαλό σου να δουλέψει στο φουλ και να είσαι και Χουντίνι, ζώντας σε ένα κράτος που μισεί την ευημερία. Δεν ξέρω κάποιον να τα κατάφερε, αλλά σίγουρα κάποιοι θα το καταφέρουν. Πάντα κάποιοι τα καταφέρνουν. Και θα χαρώ πολύ να διδαχτώ από αυτούς.
 
Μαθαίνουμε πώς είναι να ζεις στο εδώ και τώρα
Σε ένα περιβάλλον όπου δεν ξέρεις αν η περιουσία σου θα χαθεί (ευτυχώς δεν είχα τέτοιες ανησυχίες), όπου κερδίζει το ΟΧΙ και επιβάλλεται το Μάλιστα, όπου δεν ξέρεις πόσους φόρους, τι εισφορές και αν θα έχεις να πληρώσεις το οτιδήποτε… έχεις δύο και μόνο επιλογές. Η να αρρωστήσεις όπως πολύς κόσμος ή να μάθεις την περιβόητη φράση του Έκχαρτ Τόλε «Να ζεις στο Τώρα». Και αυτό το «Να ζεις στο Τώρα», πραγματικά έχει πολύ δύναμη.
 
Παρόλα αυτά μου αρέσει να ζω στην Ελλάδα της κρίσης
Μου αρέσει να ζω στην Ελλάδα της Κρίσης γιατί βλέπω την αλήθεια του ανθρώπου. Βλέπω τους σκάρτους και τους αυθεντικούς, τους πολεμιστές και τους φυγόπονους, βλέπω το καλό και το κακό δίχως προσωπεία, δίχως προσποίηση, δίχως δήθεν. Βλέπω την απομυθοποίηση των ιδανικών και των ιδεολογιών, τη γυμνή αλήθεια. Μου αρέσει να ζω στην Ελλάδα της κρίσης γιατί βλέπω τον πραγματικό μου εαυτό, δίχως βολέματα, δίχως τρόπους διαφυγής, δίχως διεξόδους, χωρίς δικαιολογίες. Βλέπω πως η μόνη επιλογή μας είναι να καταπιούμε αυτό το σκοτάδι και να το κάνουμε φως. Ίσως έτσι η γενιά μας να μην μείνει στην ιστορία με το απεχθές όνομα της γενιάς των 500 ή 600 ευρώ. Αλλά η γενιά που άλλαξε τον ρου της ιστορίας. Και κακά τα ψέματα, το βάρος, το θάρρος και η ευκαιρία ανήκει στους σημερινούς τριαντάρηδες και σαραντάρηδες.    Και παρόλες τις δυσκολίες και το απρόβλεπτο της εποχής, αν μπορούσα να επιλέξω θα επέλεγα ξανά, ακόμα πιο συνειδητά, ακόμα πιο αληθινά, ακόμα πιο εγκάρδια, να ζήσω εδώ, σε αυτή τη χώρα, αυτή την εποχή!
 
Πέτρος Ν.
 
 
Θέλεις και εσύ να βοηθήσεις έμπρακτα συνανθρώπους σου που έχουν ανάγκη, αφιερώνοντας μόλις 1-2 ώρες;
Τότε οι δράσεις του "Μπορούμε στη Λαϊκή" είναι οι πλέον κατάλληλες! Μέσα σε μόλις μιάμιση ώρα συλλέγεις μαζί με την παρέα του «Μπορούμε» δεκάδες κιλά από φρέσκα φρούτα και λαχανικά, τα οποία παραδίδονται άμεσα σε τοπικό κοινωφελή φορέα. Αυτή η ομάδα αναζητεί εθελοντές για να επεκτείνει τη δράση της κάθε Πέμπτη και στη λαϊκή αγορά της Γλυφάδας. Αν λοιπόν τους δείτε βοηθήστε τους διότι επιτελούν σημαντικό κοινωνικό έργο. Η μείωση της σπατάλης του πρωτογενούς παραγωγικού τομέα μέσω της αξιοποίησης των αδιάθετων προϊόντων από τους πάγκους των παραγωγών και εμπόρων στις λαϊκές αγορές, με στόχο τη διάθεσή τους υπέρ κοινωφελών φορέων της ίδιας περιοχής για τη στήριξη ατόμων που βρίσκονται σε διατροφική ανασφάλεια. 
Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2015 αύξησαν κατά 290% την προσφορά επισιτιστικής στήριξης σε σχέση με το 2014, ξεπερνώντας τις 3,7 εκατομμύρια μερίδες φαγητού. Επιπλέον, τριπλασίασαν την αναλογία προσφερόμενων μερίδων φαγητού ως προς το κόστος λειτουργίας στις 22 μερίδες για κάθε 1€ κόστους.
 
mpoar
 
Στην ιστοσελίδα τους στο διαδίκτυο το glyfada24.gr συνέλλεξε και δημοσιεύει χρήσιμες πληροφορίες. 
   
Γιατί;
*  Προσφορά τροφίμων υψηλής διατροφικής αξίας σε ανθρώπους που βρίσκονται σε διατροφική ανασφάλεια και δεν έχουν τακτική πρόσβαση σε θρεπτικό φαγητό
*  Στήριξη κοινωφελών φορέων στο πολύτιμο έργο τους
*  Μείωση της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης λόγω οργανικών απορριμμάτων τα οποία καταλήγουν στους ΧΥΤΑ
*  Πρακτική εμπειρία των εθελοντών, παραγωγών, πελατών λαϊκής αγοράς για το πόσο εύκολο είναι να διασωθούν τρόφιμα με τη βοήθεια του Μπορούμε
 * Ενδυνάμωση της κοινωνικής αλληλεγγύης στο επίπεδο της γειτονιάς
 
Πως;
*  Συντονίζουμε την ομάδα εθελοντών που θα σώσει & προσφέρει τα προϊόντα από επιλεγμένη λαϊκή αγορά
*  Επιλέγουμε τον κατάλληλο κοινωφελή φορέα αποδέκτη βάσει των πραγματικών επισιτιστικών του αναγκών και τη γεωγραφική εγγύτητα με τη επιλεγμένη λαϊκή αγορά
*  Εκπαιδευμένοι εθελοντές με διακριτικά του Μπορούμε, προχωρούν στην άμεση, οργανωμένη, και συντονισμένη συλλογή των αδιάθετων προϊόντων
*  Τα προϊόντα προσφέρονται από τον κοινωφελή φορέα άμεσα στους ωφελούμενους τους
 
Μπορείς να βοηθήσεις!
Εάν θέλεις κι εσύ να συμβάλλεις στη μείωση της σπατάλης των αδιάθετων αγροτικών προϊόντων στη γειτονιά σου ως εθελοντής του «Μπορούμε στη Λαϊκή», μπορείς να συμπληρώσεις τη φόρμα εθελοντή που βρίσκεται στο www.boroume.gr και ένα μέλος της ομάδας του «Μπορούμε» θα έρθει σε επαφή μαζί σου το συντομότερο δυνατό. Μπορείς επίσης να στείλεις και ένα email στο This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.προκειμένου να συζητήσουμε τον καταλληλότερο τρόπο για να βοηθήσεις.
 

Find Us on Facebook