May 22, 2019 Last Updated 7:08 AM, May 22, 2019

Οι ειδήσεις είναι σαν τα ψάρια… Αν δεν σερβιριστούν άμεσα... μπαγιατεύουν. Και για του λόγου το αληθές, στις 25/2/2019 εκδόθηκε από το δήμο Γλυφάδας ένα δελτίο τύπου σχετικά με μια βράβευση για την ανακύκλωση η οποία όμως είχε πραγματοποιηθεί στις 15/2/2019, σύμφωνα με την κοινοποίηση που έκαναν στα social media ο δήμαρχος και η αρμόδια αντιδήμαρχος. Δηλαδή, με δέκα ημέρες καθυστέρηση. Τέλος, η ενημέρωση δεν είναι αποκλειστικό δικαίωμα της ιστοσελίδας που λειτουργεί στον 4ο όροφο του δημαρχείου, καθώς πολλές ειδήσεις που αφορούν την τοπική επικαιρότητα δημοσιοποιούνται από το συγκεκριμένο ιστότοπο αποκλείοντας τα υπόλοιπα ΜΜΕ της πόλης (Για παράδειγμα η είδηση για τον δεύτερο κύκλο εκμαθησης ηλεκτρονικών υπολογιστών σε άτομα της τρίτης ηλικίας έχει δημοσιοποιηθεί ήδη ενώ στα υπόλοιπα ενημερωτικά μέσα πιθανότατα θα γνωστοποιηθεί σήμερα). Είναι κρίμα σε μια πόλη που γίνεται έργο να εφαρμοζονται προπαγανδιστικοί μηχανισμοί που παραπέμπουν σε απολυταρχικά καθεστώτα. Ακολουθεί το δελτίο τύπου:          

Διπλή βράβευση του Δήμου Γλυφάδας για την ανακύκλωση και την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση

Δύο βραβεία κέρδισε ο Δήμος Γλυφάδας στα Greek Green Awards, που απονεμήθηκαν στο πλαίσιο της τρίτης διεθνούς έκθεσης «Verde.tec»: Ένα βραβείο για τη «Διαχείριση στερεών αποβλήτων - ανακύκλωση» και ένα για την «Περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση».Χάρη στη μεγάλη και συστηματική προσπάθεια που γίνεται στον τομέα καθαριότητας του Δήμου Γλυφάδας και στις νέες γραμμές ανακύκλωσης που δημιούργησε η δημοτική αρχή, το 2018 τα απορρίμματα από τη Γλυφάδα που κατέληξαν στο ΧΥΤΑ Φυλής μειώθηκαν κατά 14% σε σχέση με το ίδιο διάστημα του 2017. Έτσι, ο Δήμος Γλυφάδας ανακυκλώνει τα απορρίμματα του σε ποσοστό 21%, δηλαδή σε ποσοστό-ρεκόρ για τα μέχρι σήμερα δεδομένα του. Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι όλοι οι Δήμοι της Αττικής πληρώνουν 49 ευρώ για κάθε τόνο απορριμμάτων που εναποθέτουν στο ΧΥΤΑ Φυλής. Συνεπώς, εκτός από το προφανές περιβαλλοντικό όφελος, με τον τρόπο αυτό ο Δήμος Γλυφάδας εξοικονομεί τουλάχιστον 320.000 ευρώ σε ετήσια βάση.

xrono2

«Με πολλή και συστηματική δουλειά ο Δήμος μας εξοικονομεί πόρους και ενέργεια και συμβάλλει στη δημιουργία ενός πιο καθαρού, υγιεινού και ποιοτικού περιβάλλοντος για όλους», δήλωσε ο Δήμαρχος Γλυφάδας, Γιώργος Παπανικολάου, που ευχαρίστησε την Αντιδήμαρχο Καθαριότητας και Ανακύκλωσης, Άννυ Καυκά για την προσήλωσή της στην προσπάθεια αυτή και όλους τους εργαζόμενους στον τομέα καθαριότητας, για την τεράστια και καθημερινή προσπάθεια να είναι η Γλυφάδα καθαρή και νοικοκυρεμένη.

Να αρχίσουμε με θεωρία. Οι δημοσιογράφοι είναι κατά βάση πνευματικοί άνθρωποι, ή εν πάση περιπτώσει ανήκουν στον πνευματικό κόσμο της χώρας, με τη ευρεία έννοια.  Έχουν σπουδές και προσόντα,  ξέρουν να γράφουν  και να μιλάνε . Ασπάζονται ανώτερες ιδέες για τον άνθρωπο  και την κοινωνία. Πρωτίστως έχουν ήθος  και σέβονται την αλήθεια στην αναζήτηση της οποίας αναλαμβάνουν ρίσκα.  Είναι ταγμένοι στην υπηρεσία της ενημέρωσης και της  Δημοκρατίας. Τα αναφέρει και το καταστατικό της ΕΣΗΕΑ.Πράγματι στην ελληνική δημοσιογραφία διαχρονικά συναντούμε  πρόσωπα με ανάλογα χαρακτηριστικά. Ευπρεπείς άνθρωποι, ολοκληρωμένοι επαγγελματίες, λειτουργοί που διακρίνονται εύκολα και δεν θέλουν συστάσεις.
Ας  κρυβόμαστε πίσω τους. Αυτό το  είδος δημοσιογράφου σταδιακά υποχωρεί στα ελληνικά ΜΜΕ.  Αν κοιτάξουμε γύρω μας, στον Τύπο και τη Ραδιοτηλεόραση ή το Διαδίκτυο -όσο είναι εφικτό-  πόσους από όσους θα  δούμε θα τους χαρακτηρίζαμε πνευματικούς ανθρώπους;
Για πόσους θα πιστεύαμε ότι έχουν κατανοήσει τις αρχές  της δημοσιογραφίας, πασχίζουν για την αλήθεια και  την πραγματική ενημέρωση,  έχουν ουμανιστική αντίληψη για τον κόσμο και είναι έντιμοι και ανιδιοτελείς; Για πόσους θα παίρναμε όρκο ότι υπηρετούν την αλήθεια, όσο  είναι εφικτό, τηρούν τη δεοντολογία και  ζουν μόνο με το μισθό τους;
Πόσοι έχουν τη βούληση, να κινηθούν πέρα από  τον εκμαυλισμό από  κόμματα, πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες; Πόσοι  συναναστρέφονται ανθρώπους με  ακεραιότητα,  έντιμη  δραστηριότητα και ευαισθησίες; Κακά τα ψέματα. Το μέτρημα θα σταματήσει νωρίς. Και θα αρχίσουμε να απαριθμούμε πρόσωπα που δίνουν την εντύπωση του  `λαχανογορίτη`, του ανθρώπου αμφιβόλου ηθικής, του λαμόγιο, του άξεστου, του θαμώνα  γηπέδων και καταγωγίων, του καταφερτζή, του αδέσποτου συνοικιακού διακινητή κουτσομπολιού και κακοήθειας. Αποκρουστικά πρόσωπα ενίοτε. Αλλά με  δύναμη.
Για κάποιους  κάνει μπαμ ότι βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία, ψεύδονται, παραπληροφορούν και επιδιώκουν προσωπικό όφελος, ως ` βαποράκια πληροφοριών, όπως  λέει ένας διακεκριμένος πολιτικός συντάκτης. Νταραβερίζονται με απατεώνες,  κατ’ επάγγελμα ψεύτες  και κυνηγούς του χρήματος  πάση θυσία, κινούνται σε συστήματα που προάγουν τη σήψη και τη διαφθορά, μετέχουν σε κόλπα και κομπίνες, είναι θρασείς, προκλητικοί και κιτς.Υπήρξε μια εποχή κατά την οποία σχολεία δίδασκαν ελληνική γλώσσα με βοήθημα δημοσιογραφικά κείμενα. Ο πολίτης έλεγε το έγραψε εφημερίδα`και βασιζόταν σ’ αυτό.  Η πολιτική γραμμή δεν αλλοίωνε την ενημερωτική επάρκεια μιας εφημερίδας.  Ήξερε -και ας μην τους ήξερε- ότι αυτοί  στους οποίους αναζητάει  πληροφορία δεν την εμπορεύονται  στα κομματικά πρυτανεία, στο Χρηματιστήριο, στις αυλές  οικονομικών παραγόντων, σε κομπίνες και παιχνίδια πάσης  φύσεως.  Το  επάγγελμα του δημοσιογράφου δεν ήταν κακόφημο.
Αυτή η εποχή πνίγηκε στα χρόνια της πλαστής ευημερίας στην οποία ένα μέρος του δημοσιογραφικού  σώματος , μετατράπηκε σε φερέφωνα εξουσιών και συμφερόντων, πλούτισε με αθέμιτους τρόπους –από το  κόλπο του Χρηματιστηρίου μέχρι την διακίνηση προκατασκευασμένων πληροφοριών με το αζημίωτο.
Σε πολλές περιπτώσεις  ο «αγροίκος πλούτος» που έλεγε ο Διαμαντής Πεπελάσης, αποκτήθηκε σε βάρος των συναδέλφων τους . Όσων πένονται, αλλά μοχθούν για να κάνουν καλά τη δουλειά τους, χωρίς να προσχωρήσουν στις μεθόδους των `έξυπνων`που  χρησιμοποιούν τη δημοσιογραφία για προσωπικό πλουτισμό.
Στα ΜΜΕ μπήκαν άνθρωποι από το δρόμο, απαίδευτοι και  διψασμένοι  για λεφτά, προβολή  και εξουσία, χωρίς ενδοιασμό. Μπήκαν,  ακόμη και σούργελα και σαλταρισμένοι.  Τα ΜΜΕ τους ανέχθηκαν τους χρησιμοποίησαν και τους πολλαπλασίασαν. Η πολιτική  εξουσία τους έκανε μηχανισμό της. Το ίδιο έκανε και η οικονομική εξουσία- τους πήρε στην υπηρεσία της- όταν δεν έγιναν οι ίδιοι οικονομική εξουσία, ασκώντας επιχειρηματικές δραστηριότητες.Ο Γιάννης Μαρίνος, ιστορικός διευθυντής του Οικονομικού Ταχυδρόμου έλεγε ότι : «Ο καλός δημοσιογράφος, δεν έχει φίλους  πολιτικούς και επιχειρηματίες, οι ισχυροί επιδιώκουν την επαφή μαζί του, αλλά τον φοβούνται».
Ο καλός δημοσιογράφος  είναι κολλητός  όσων ελέγχει υποτίθεται, είναι συνέταιρος και συμμέτοχος στις χειρότερες δραστηριότητες τους τις οποίες ενίοτε αναλαμβάνει να εξωραΐσει.
Ενώ η κρίση αντιπροσώπευσης μεταφέρθηκε και στη  δημοσιογραφία, η  ενημέρωση υποτάχθηκε ανερυθρίαστα ακόμη στην πληρωμένη  αυτοπρόσωπη προβολή προϊόντων, από αυτοκίνητα μέχρι βούτυρα, από καλλυντικά μέχρι ασφαλιστήρια.
Υπάρχει μια σκοτεινή  πλευρά στην ελληνική δημοσιογραφία των τελευταίων ετών –εκπρόσωποι της οποίας ενίοτε… μεσουρανούν,  αποκτούν δημόσιο αξίωμα, παίζουν ρόλο… Αυτή η πλευρά πνίγει την ενημέρωση και τη Δημοκρατία- και τελικά πίνει τη χώρα.  Υπάρχουν κακοί δημοσιογράφοι συνένοχοι των καλών πολιτικών των κακών επιχειρηματιών.  Πολλές «φάμπρικες» εξαπάτησης στήνονται  με τη συμμετοχή τους.  Δεν είναι τυχαίο  ότι οι πολίτες γυρίζουν την πλάτη στα ΜΜΕ και δηλώνουν ότι δεν τα εμπιστεύονται, ούτε σέβονται πολλούς εκπροσώπους τους.
Αν υπάρχει ελπίδα να αλλάξει η κατάσταση είναι από τους νέους. Τα τελευταία χρόνια εμφανίσθηκαν στα ΜΜΕ νέα παιδιά με γνώσεις  και  όρεξη για ποιοτική δημοσιογραφία. Δεν πρόλαβαν να μολυνθούν και μπορούν  να κλείσουν τον κύκλο της δημοσιογραφίας της αρπαχτής.  Αρκεί να μην τους πνίξουν οι  παλιοί…
Toυ Γ. Λακόπουλου

Ροή Ειδήσεων

Find Us on Facebook