Oct 23, 2017 Last Updated 10:01 AM, Oct 23, 2017
Ένας  Γλυφαδιώτης -από τους κορυφαίους της πόλης μας-  που έχει «φάει» τα γήπεδα του μπάσκετ με το… κουτάλι, μίλησε στο glyfada24.gr για το Νίκο Γκάλη. Πως τον γνώρισε σε ηλικία 7 χρονών και τι έγινε στη συνάντηση που είχε μαζί του το 2014 στη Γλυφάδα. Αφορμή για την επικοινωνία μας με τον φίλο μας Περικλή Δορκοφίκη στάθηκε η χθεσινή του ανάρτηση στα social media με την είσοδο του Νίκο Γκάλη στο Naismith Hall of Fame. Διαβάστε τι έγραψε ο υπεύθυνος Αθλητισμού του Δήμου Γλυφάδας:    

«Με βουρκωμένα μάτια, ο Γκάλης μας ανάγκασε να ανατριχιάσουμε, να βουρκώσουμε, να χαρούμε με τη χαρά του, να γεμίσουμε συναισθήματα για έναν άνθρωπο που νιώθουμε δικό μας.
"Είναι τιμή και όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Ευχαριστώ τον Bob McAdoo που με παρουσίασε. Μας συνδέουν πολλά από το παρελθόν. Ευχαριστώ που με ακολούθησε, είναι σαν αδελφός για εμένα. Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα παίξω στην Ελλάδα. Το όνειρό μου ήταν πάντα να παίξω στο ΝΒΑ. Είχα όμως προτάσεις από την Ελλάδα, την οποία δεν είχα ποτέ επισκεφθεί, δεν ήξερα ότι υπήρχε μπάσκετ εκεί. Πήγα και είναι μια απόφαση που δεν θα μετανιώσω ποτέ. Όταν πήραμε το 1987 το χρυσό μετάλλιο, ο λαός βγήκε στο δρόμο και πλέον το ελληνικό μπάσκετ είναι το εθνικό σπορ. Δεν υπάρχει σπίτι χωρίς μια μπασκέτα τώρα πια. Αισθάνομαι ευγνώμων γι' αυτό. Περπατώ στους δρόμους της γειτονιάς μου στη Θεσσαλονίκη, μου ζητούν αυτόγραφα με αγκαλιάζουν, μου λένε Νίκο, Νίκο... Ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου. Μια κυρία με ευχαρίστησε γιατί έσωσα το γιο της που ήταν εθισμένος, το μπάσκετ έσωσε έναν άνθρωπο. Ευχαριστώ τη σύζυγο και την κόρη μου. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ".
Νίκο σ’ ευχαριστώ, ξέρεις εσύ!».
Αφού το διαβάσαμε και εμείς αναζητήσαμε το τι κρύβεται πίσω από αυτά τα λόγια ευγνωμοσύνης. «Το 1987 και βγαίνοντας μαζί με τον πατέρα μου από το κολυμβητήριο της Γλυφάδας- τότε έκανα κολύμβηση- συναντήσαμε το Νίκο Γκάλη που έμενε στο ξενοδοχείο John’s μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της εθνικής ομάδας. Στη σύντομη συζήτηση που είχαμε προέτρεψε τον πατέρα μου- λόγω ύψους- να με στρέψει  προς το μπάσκετ. Ακολούθησα τη συμβουλή του και δε μετάνιωσα ποτέ» μας τόνισε ο Περικλής Δορκοφίκης και συμπλήρωσε: «Του έδωσα μια φωτογραφία του και αυτός μου την υπέγραψε. Ήταν μια ωραία ανάμνηση που συντρόφεψε όλα αυτά τα χρόνια στα γήπεδα. Όμως, δεν ήταν η μοναδική συνάντηση που είχε με το θρύλο του ελληνικού μπάσκετ. «Το 2014 τον συνάντησα ξανά τυχαία στο Opus. Τότε τον ρώτησα αν πρέπει να ασχοληθώ με τα κοινά κατεβαίνοντας για δημοτικός σύμβουλος. Και αυτή τη φορά μου έδωσε ασίστ να βάλω καλάθι και φυσικά δεν το μετάνιωσα. Σ’ ευχαριστώ Νίκο Γκάλη Ξέρεις εσύ…».             
Αυτή είναι μία από τις πολλές ιστορίες που έκαναν τον Νίκο Γκάλη μοναδικό…
Ένας  Γλυφαδιώτης -από τους κορυφαίους της πόλης μας-  που έχει «φάει» τα γήπεδα του μπάσκετ με το… κουτάλι, μίλησε στο glyfada24.gr για το Νίκο Γκάλη. Πως τον γνώρισε σε ηλικία 7 χρονών και τι έγινε στη συνάντηση που είχε μαζί του το 2014 στη Γλυφάδα. Αφορμή για την επικοινωνία μας με τον φίλο μας Περικλή Δορκοφίκη στάθηκε η χθεσινή του ανάρτηση στα social media με την είσοδο του Νίκο Γκάλη στο Naismith Hall of Fame. Διαβάστε τι έγραψε ο υπεύθυνος Αθλητισμού του Δήμου Γλυφάδας:    

«Με βουρκωμένα μάτια, ο Γκάλης μας ανάγκασε να ανατριχιάσουμε, να βουρκώσουμε, να χαρούμε με τη χαρά του, να γεμίσουμε συναισθήματα για έναν άνθρωπο που νιώθουμε δικό μας.
"Είναι τιμή και όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Ευχαριστώ τον Bob McAdoo που με παρουσίασε. Μας συνδέουν πολλά από το παρελθόν. Ευχαριστώ που με ακολούθησε, είναι σαν αδελφός για εμένα. Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα παίξω στην Ελλάδα. Το όνειρό μου ήταν πάντα να παίξω στο ΝΒΑ. Είχα όμως προτάσεις από την Ελλάδα, την οποία δεν είχα ποτέ επισκεφθεί, δεν ήξερα ότι υπήρχε μπάσκετ εκεί. Πήγα και είναι μια απόφαση που δεν θα μετανιώσω ποτέ. Όταν πήραμε το 1987 το χρυσό μετάλλιο, ο λαός βγήκε στο δρόμο και πλέον το ελληνικό μπάσκετ είναι το εθνικό σπορ. Δεν υπάρχει σπίτι χωρίς μια μπασκέτα τώρα πια. Αισθάνομαι ευγνώμων γι' αυτό. Περπατώ στους δρόμους της γειτονιάς μου στη Θεσσαλονίκη, μου ζητούν αυτόγραφα με αγκαλιάζουν, μου λένε Νίκο, Νίκο... Ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου. Μια κυρία με ευχαρίστησε γιατί έσωσα το γιο της που ήταν εθισμένος, το μπάσκετ έσωσε έναν άνθρωπο. Ευχαριστώ τη σύζυγο και την κόρη μου. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ".
Νίκο σ’ ευχαριστώ, ξέρεις εσύ!».
Αφού το διαβάσαμε και εμείς αναζητήσαμε το τι κρύβεται πίσω από αυτά τα λόγια ευγνωμοσύνης. «Το 1987 και βγαίνοντας μαζί με τον πατέρα μου από το κολυμβητήριο της Γλυφάδας- τότε έκανα κολύμβηση- συναντήσαμε το Νίκο Γκάλη που έμενε στο ξενοδοχείο John’s μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της εθνικής ομάδας. Στη σύντομη συζήτηση που είχαμε προέτρεψε τον πατέρα μου- λόγω ύψους- να με στρέψει  προς το μπάσκετ. Ακολούθησα τη συμβουλή του και δε μετάνιωσα ποτέ» μας τόνισε ο Περικλής Δορκοφίκης και συμπλήρωσε: «Του έδωσα μια φωτογραφία του και αυτός μου την υπέγραψε. Ήταν μια ωραία ανάμνηση που συντρόφεψε όλα αυτά τα χρόνια στα γήπεδα. Όμως, δεν ήταν η μοναδική συνάντηση που είχε με το θρύλο του ελληνικού μπάσκετ. «Το 2014 τον συνάντησα ξανά τυχαία στο Opus. Τότε τον ρώτησα αν πρέπει να ασχοληθώ με τα κοινά κατεβαίνοντας για δημοτικός σύμβουλος. Και αυτή τη φορά μου έδωσε ασίστ να βάλω καλάθι και φυσικά δεν το μετάνιωσα. Σ’ ευχαριστώ Νίκο Γκάλη Ξέρεις εσύ…».             
Αυτή είναι μία από τις πολλές ιστορίες που έκαναν τον Νίκο Γκάλη μοναδικό…
Ένας  Γλυφαδιώτης -από τους κορυφαίους της πόλης μας-  που έχει «φάει» τα γήπεδα του μπάσκετ με το… κουτάλι, μίλησε στο glyfada24.gr για το Νίκο Γκάλη. Πως τον γνώρισε σε ηλικία 7 χρονών και τι έγινε στη συνάντηση που είχε μαζί του το 2014 στη Γλυφάδα. Αφορμή για την επικοινωνία μας με τον φίλο μας Περικλή Δορκοφίκη στάθηκε η χθεσινή του ανάρτηση στα social media με την είσοδο του Νίκο Γκάλη στο Naismith Hall of Fame. Διαβάστε τι έγραψε ο υπεύθυνος Αθλητισμού του Δήμου Γλυφάδας:    

«Με βουρκωμένα μάτια, ο Γκάλης μας ανάγκασε να ανατριχιάσουμε, να βουρκώσουμε, να χαρούμε με τη χαρά του, να γεμίσουμε συναισθήματα για έναν άνθρωπο που νιώθουμε δικό μας.
"Είναι τιμή και όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Ευχαριστώ τον Bob McAdoo που με παρουσίασε. Μας συνδέουν πολλά από το παρελθόν. Ευχαριστώ που με ακολούθησε, είναι σαν αδελφός για εμένα. Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα παίξω στην Ελλάδα. Το όνειρό μου ήταν πάντα να παίξω στο ΝΒΑ. Είχα όμως προτάσεις από την Ελλάδα, την οποία δεν είχα ποτέ επισκεφθεί, δεν ήξερα ότι υπήρχε μπάσκετ εκεί. Πήγα και είναι μια απόφαση που δεν θα μετανιώσω ποτέ. Όταν πήραμε το 1987 το χρυσό μετάλλιο, ο λαός βγήκε στο δρόμο και πλέον το ελληνικό μπάσκετ είναι το εθνικό σπορ. Δεν υπάρχει σπίτι χωρίς μια μπασκέτα τώρα πια. Αισθάνομαι ευγνώμων γι' αυτό. Περπατώ στους δρόμους της γειτονιάς μου στη Θεσσαλονίκη, μου ζητούν αυτόγραφα με αγκαλιάζουν, μου λένε Νίκο, Νίκο... Ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου. Μια κυρία με ευχαρίστησε γιατί έσωσα το γιο της που ήταν εθισμένος, το μπάσκετ έσωσε έναν άνθρωπο. Ευχαριστώ τη σύζυγο και την κόρη μου. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ".
Νίκο σ’ ευχαριστώ, ξέρεις εσύ!».
Αφού το διαβάσαμε και εμείς αναζητήσαμε το τι κρύβεται πίσω από αυτά τα λόγια ευγνωμοσύνης. «Το 1987 και βγαίνοντας μαζί με τον πατέρα μου από το κολυμβητήριο της Γλυφάδας- τότε έκανα κολύμβηση- συναντήσαμε το Νίκο Γκάλη που έμενε στο ξενοδοχείο John’s μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της εθνικής ομάδας. Στη σύντομη συζήτηση που είχαμε προέτρεψε τον πατέρα μου- λόγω ύψους- να με στρέψει  προς το μπάσκετ. Ακολούθησα τη συμβουλή του και δε μετάνιωσα ποτέ» μας τόνισε ο Περικλής Δορκοφίκης και συμπλήρωσε: «Του έδωσα μια φωτογραφία του και αυτός μου την υπέγραψε. Ήταν μια ωραία ανάμνηση που συντρόφεψε όλα αυτά τα χρόνια στα γήπεδα. Όμως, δεν ήταν η μοναδική συνάντηση που είχε με το θρύλο του ελληνικού μπάσκετ. «Το 2014 τον συνάντησα ξανά τυχαία στο Opus. Τότε τον ρώτησα αν πρέπει να ασχοληθώ με τα κοινά κατεβαίνοντας για δημοτικός σύμβουλος. Και αυτή τη φορά μου έδωσε ασίστ να βάλω καλάθι και φυσικά δεν το μετάνιωσα. Σ’ ευχαριστώ Νίκο Γκάλη Ξέρεις εσύ…».             
Αυτή είναι μία από τις πολλές ιστορίες που έκαναν τον Νίκο Γκάλη μοναδικό…

Find Us on Facebook