Jul 14, 2020 Last Updated 6:00 AM, Jul 13, 2020

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά του καπνίσματος, ο υπουργός Εσωτερικών κ. Τάκης Θεοδωρικάκος, με μια ανάρτησή του στα social media μα αποκαλύπτει ότι παλαιότερα υπήρξε κι ο ίδιος καπνιστής. Γι’ αυτό και η μαρτυρία του για το πόσο καλύτερα νιώθει στην φυσική του κατάσταση και στην ψυχική του υγεία από τη στιγμή που  έκοψε το τσιγάρο εδώ και 18 χρόνια, έχει ιδιαίτερη αξία, όπως επίσης και τα εύσημα που δίνει στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη για την απόφασή του να εφαρμόσει τη νομοθεσία και να απαγορεύσει παντού το τσιγάρο.

Γράφει στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook, ο υπουργός Εσωτερικών:"Έκοψα το τσιγάρο πριν 18 χρόνια. Ήταν μια μάχη με τον ίδιο μου τον εαυτό. Ήταν κάτι που με έκανε να νιώσω πολύ καλύτερα και στη φυσική μου κατάσταση και στην ψυχική υγεία. Απελευθερώθηκα! Γι’ αυτό αισθάνομαι διπλά χαρούμενος, που η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη πέτυχε τόσα πολλά για να μειώσουν οι Έλληνες το κάπνισμα!"

Αντικαπνιστικός νόμος: Παρατράγουδα έχει προκαλέσει σε πολλά καταστήματα η εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου. Αντικαπνιστικός νόμος: Aρκετοί είναι οι καταστηματάρχες που διαμαρτύρονται για τον αντικαπνιστικό νόμο, όχι όμως λόγω προστίμων, αλλά για έναν απροσδόκητο λόγο, που ανέδειξε ρεπορτάζ της ΕΡΤ.

Σύμφωνα με τη Νίκη Κωνσταντίνου, πρόεδρο του Πανελλήνιου Σωματείου, Καταστημάτων, Καταναλωτών Εστίασης και Διασκέδασης, η εφαρμογή του νόμου μετατρέπει τους πολίτες - καταναλωτές σε «καπνό».«Ορισμένοι πελάτες βγαίνουν έξω για να καπνίσουν και τελικά δεν επιστρέφουν αφήνοντας απλήρωτο τον λογαριασμό» είπε εξηγώντας πως έχουν γίνει σχετικές καταγγελίες από ιδιοκτήτες καταστημάτων και πρόσθεσε «βλέπουμε να φεύγουν ολόκληρες παρέες».

Παράλληλα, εξήγησε πως έχει μειωθεί ο τσίρος στο 90% των επιχειρήσεων άνω του 30% με τους καταστηματάρχες να ετοιμάζουν λέσχες καπνίσματος.Όπως εξήγησε, είναι λέσχες καπνιστών που υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη και εξήγησε πως «είναι χώροι όπου μπορούν οι καπνιστές να μπουν, να απολαύσουν τις υπηρεσίες του κλάδου μας, χωρίς να έχουν καμία επαφή με εργαζόμενους ή καταναλωτές που δεν καπνίζουν μέσα στην επιχείρησή μας. Κάτι πολύ απλό που συμβαίνει στην Αυστρία, τη Γερμανία, τη Σουηδία, την Ολλανδία, την Αγγλία».

«Είναι κάποιες πλευρές του καταστήματος που χωρίζονται με υαλοπετάσματα και μέσα υπάρχει ο κατάλληλος εξαερισμός. Έχουν διαφορετικές εισόδους, είναι χώροι που λειτουργούν και προσέρχονται μέσα μόνο καπνιστές από μια άλλη είσοδο, όχι από την κεντρική είσοδο της επιχείρησης. Μόνο η λογική μπορεί να προστατεύσει και να φέρει αυτό που θέλουμε», σημείωσε ακόμη.. Δείτε το βίντεο:

Στο πεζοδρόμιο μετακομίζουν οι θαμώνες σε νυκτερινά κέντρα, καφετέριες, εστιατόρια, κ.α. καθώς τους απαγορεύεται πλέον να καπνίζουν μέσα σε αυτά. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Open TV, o αντικαπνιστικός νόμος έχει εφαρμοστεί στο ακέραιο και οι πελάτες των νυχτερινών κέντρων βγαίνουν έξω από αυτά για να καπνίσουν. Την ίδια ώρα, αρκετοί είναι οι καταστηματάρχες που κάνουν λόγο για απαράδεκτο νόμο ο οποίος μάλιστα τους έχει προκαλέσει μεγάλη οικονομική ζημιά.

1142: Γιατί και πότε χρεώνονται οι κλήσεις για το τσιγάρο 

Για συμβολική χρέωση στις κλήσεις προς το 1142, οι οποίες θα γίνονται όταν απαντούνται τα τηλεφωνήματα έκανε λόγο ο υπουργός Υγείας, Βασίλης Κικίλιας, αναφερόμενος στο εθνικό σχέδιο δράσης κατά του καπνίσματος. Είπε ότι στην όποια αναμονή για το τηλέφωνο καταγγελιών στην γραμμή 1142 «δεν πληρώνει κανείς», ωστόσο «όταν απαντάται το τηλεφώνημα υπάρχει μια συμβολική χρέωση για να αποφευχθούν οι φάρσες», ενώ , «οι καταγγελίες γίνονται επώνυμα» για να αντιμετωπιστούν φαινόμενα κακεντρεχών καταγγελιών για λόγους ανταγωνισμού.

Μιλώντας στην τηλεόραση του ΑΝΤ1 είπε ότι είναι πρώτη προτεραιότητα της Δημόσιας Υγείας η μάχη για να μειωθεί το κάπνισμα από το οποίο 20.000 συνάνθρωποί μας χάνουν την ζωή τους ετησίως στην Ελλάδα. «Πολλοί καπνιστές ζητούν βοήθεια να το κόψουν, τηλεφωνούν στο 1142 και λένε "μόνος μου δεν κατάφερα να κόψω το κάπνισμα δώστε μου βοήθεια στα ιατρεία διακοπής καπνίσματος, σε ποια νοσοκομεία σε όλη την Ελλάδα βρίσκονται να πάω να βοηθηθώ"» πρόσθεσε. «Είμαι πεπεισμένος ότι η κοινωνία μας είναι ώριμη, για πρώτη φορά βλέπω σύγκλιση όλων των πολιτικών κομμάτων, και είναι σημαντικό αυτό, σε κάτι το οποίο προάγει τη Δημόσια Υγεία. Όλες οι σύγχρονες ευρωπαϊκές χώρες έχουνε εφαρμόσει τον αντικαπνιστικό νόμο. Μέχρι και η Τουρκία τον εφήρμοσε, που ενδεχομένως να είχε άλλη κουλτούρα και άλλη νοοτροπία ως προς τα καπνικά...» είπε ο κ. Κικίλιας.

 

Πηγή: ethnos.gr

Στην απαγόρευση του καπνίσματος σε άτομα κάτω των 18 ετών προχωρά η Αυστρία από τα μέσα του 2018, έπειτα από τη συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ των εκπροσώπων των εννέα αυστριακών ομόσπονδων κρατιδίων.
Με σχετικό νόμο για τη γενική απαγόρευση του καπνίσματος στη γαστρονομία, που είχε ψηφιστεί από την αυστριακή Βουλή τον Μάιο του 2015 και πρόκειται να τεθεί σε εφαρμογή από την 1η Μαΐου του 2018 -όπως και για την απαγόρευση του καπνίσματος κάτω των 18- δίνεται οριστικό τέλος στο κάπνισμα στη γαστρονομία στην Αυστρία, έπειτα από μια μακρόχρονη συζήτηση που διαρκούσε πάνω από δώδεκα χρόνια.
Ο έως τώρα νόμος περί "προστασίας των μη καπνιστών" ισχύει στη χώρα από την 1η Ιανουαρίου του 2009 και, έπειτα από μία μεταβατική περίοδο 18 μηνών, εφαρμόζεται με αυστηρότητα στην Αυστρία από την 1η Ιουλίου 2010. Σύμφωνα με αυτόν, που θα εξακολουθήσει να ισχύει μέχρι τις 30 Απριλίου του 2018, όλες οι επιχειρήσεις γαστρονομίας στην Αυστρία (από εστιατόρια, καφέ, την ταβέρνα του χωριού μέχρι τη ντίσκο) με χώρους μέχρι 50 τετραγωνικά μέτρα έχουν ελεύθερη επιλογή να λειτουργούν ως κατάστημα για καπνιστές ή μη καπνιστές.
Επιχειρήσεις με χώρους μεγαλύτερους των 50 τετραγωνικών μέτρων, που επιθυμούν να έχουν μικτή λειτουργία -για καπνιστές και μη καπνιστές- θα πρέπει να έχουν διαμορφώσει και να διαθέτουν ξεχωριστούς χώρους ίδιων διαστάσεων. Σε διαφορετική περίπτωση είναι επιβεβλημένη αυτόματα η απαγόρευση του καπνίσματος και το κατάστημα λειτουργεί αποκλειστικά ως μη καπνιστών.
Θεωρητικά, η Αυστρία απαγόρευσε το κάπνισμα στα δημόσια κτίρια το 2005, αλλά η επιβολή του μέτρου τα προηγούμενα χρόνια γνώρισε πολλές ταλαντεύσεις, στους χώρους εργασίας. Όπου υπάρχουν απαγορεύσεις για το κάπνισμα, αυτές τηρούνται από την πλειοψηφία των εργαζομένων.
Σημειώνεται, ότι η Αυστρία με το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο είναι οι μόνες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις οποίες το κάπνισμα επιτρέπεται από τα 16 χρόνια, ενώ σύμφωνα με έρευνες έχει επανειλημμένα διαπιστωθεί ότι η ηλικία στην οποία οι νέοι στην Αυστρία αρχίζουν το κάπνισμα είναι πολύ μικρή, η νεότερη στην Ευρώπη, μόλις στα ένδεκα τους χρόνια και πως στους δεκαπεντάχρονους νέους το ποσοστό των καπνιστών είναι στα μεν κορίτσια 26% στα δε αγόρια 24%.
Πάντως, έρευνα που είχε διενεργηθεί στο παρελθόν, είχε διαπιστώσει πως τελικά δεν είναι η Ελλάδα που κατέχει τα "πρωτεία" στο κάπνισμα, αλλά η Αυστρία, στην οποία το ποσοστό καπνιστών είναι το μεγαλύτερο από οποιαδήποτε άλλη χώρα, και αυτό σε παγκόσμια κλίμακα.
Σύμφωνα με την έρευνα, με ένα ποσοστό καπνιστών 36,3% του πληθυσμού της, η Αυστρία βρίσκεται στην πρώτη θέση, ακολουθούμενη από την Ελλάδα με 35% και τρίτη την Ουγγαρία με 23,8%.
 

Πόσες φορές πήγατε σε μια καφετέρια ή σ’ ένα εστιατόριο με το παιδί σας και φύγατε… καπνιστοί; Και όταν θελήσατε να κάνετε κάποια σύσταση ποια ήταν η ανταπόκριση- αντίδραση;  Οι συνέπειες του τσιγάρου σε κλειστούς χώρους είναι γνωστές (αναγράφονται άλλωστε και πάνω στα πακέτα,) αλλά κατά κοινή διαπίστωση κάποιοι φαίνεται ν’ αδιαφορούν… Και καλά αν έκαναν μόνο κακό στην υγεία τους αλλά δυστυχώς προκαλούν βλάβες και στην υγεία των γύρω τους. Ο αντικαπνιστικός νόμος έχει ψηφιστεί εδώ και αρκετά χρόνια, όμως απ’ ότι φαίνεται δεν εφαρμόζεται… Υπάρχει κενό νόμου; Ποιοι είναι υπεύθυνοι να τον εφαρμόσουν; Το υπουργείο Υγείας (σημειωτέον ο αν. υπουργός Υγείας είναι καπνιστής), οι δημοτικοί αστυνομικοί, οι αστυνομικοί, οι άνδρες της Τουριστικής Αστυνομίας, οι ιδιοκτήτες των καταστημάτων; Κανείς δεν μπορεί να δώσει απάντηση… Ακόμη και τα ειδικά ταμπελάκια απαγόρευσης του καπνίσματος έχουν εξαφανιστεί ή παραμένουν ως ντεκόρ!  


Αφορμή για τα παραπάνω  στάθηκε μια εξαιρετική ανάρτηση του Θοδωρή Χονδρογιάννου βρήκαμε στο Vice και την αναδημοσιεύουμε… Έχει τίτλο:  «Τι έγινε όταν ζήτησα από Έλληνες καπνιστές να σβήσουν το τσιγάρο τους σε κλειστούς χώρους. Επειδή στη Γλυφάδα έχουμε αρκετές καφετέριες, μπαράκια, εστιατόρια τα παραδείγματα που περιγράφει ο συντάκτης του κειμένου κατά πάσα πιθανότητα συμβαίνουν και στην πόλη μας, γι’ αυτό αναδημοσιεύουμε την ανάρτηση για να τονίσουμε ότι οι νόμοι που ψηφίζονται πρέπει να εφαρμόζονται…    

Το δημοσίευμα του Vice
Δεν καταλαβαίνουμε από αντικαπνιστικούς νόμους και αηδίες.
«Μήπως θα μπορούσατε να πείτε στον κύριο να σβήσει το τσιγάρο του, επειδή με ενοχλεί;», είπα στον μπάρμαν, την ώρα που μου σέρβιρε ένα ποτήρι ρούμι. Με κοίταξε περίεργα, σαν να μου έλεγε, «Τώρα εσύ, τι καπνό φουμάρεις;». «Θέλετε στα αλήθεια να πάω να του πω να σβήσει το τσιγάρο;», με ρωτάει. «Ναι, αφού έτσι λέει ο νόμος, νομίζω», απαντάω. «Πολλά λέει ο νόμος, αλλά δεν τα κάνουμε», απαντάει λίγο ενοχλημένος. Πηγαίνει κοντά στον καπνίζοντα κύριο και πλησιάζει αρκετά, για να του πει χαμηλόφωνα κάτι σε στιλ, «αυτός ο κόπανος μου ζήτησε να σβήσετε το τσιγάρο, εγώ δεν έχω πρόβλημα που καπνίζετε, αλλά ο νόμος είναι με τον κόπανο». Αφού άκουσε τον μπάρμαν, ο εν λόγω κύριος γυρίζει προς το μέρος μου και λέει: «Αν σας ενοχλεί ο καπνός, μπορώ να πάω λίγο παραπέρα, αλλά το τσιγάρο δεν το σβήνω. Δεν βγήκα για να τη βγάλω άκαπνος». Αποδέχθηκα τη λύση, καθώς αισθάνθηκα ότι αν συνέχιζα να διαμαρτύρομαι, δεν το γλίτωνα το ξύλο.
Η παραπάνω σκηνή αποτελεί την κατάληξη του αντικαπνιστικού νόμου, του πιο γράφουμε-στα-παλιά-μας-τα-παπούτσια ανεφάρμοστου νόμου στην ιστορία του ελληνικού κράτους.

Από την εποχή του Όθωνα

Η ειρωνεία είναι ότι ο πρώτος αντικαπνιστικός νόμος ψηφίστηκε στην Ελλάδα του Όθωνα, το 1856. Το βασιλικό διάταγμα του Βαυαρού απαγόρευε το «καπνίζειν δια τσιμπουκίων και σιγάρων» σε δημόσια γραφεία και καταστήματα. Σήμερα, ο νόμος 3730/2008 απαγορεύει το κάπνισμα σε όλους τους χώρους εργασίας, τα μέσα μεταφοράς και σε όλους τους κλειστούς δημόσιους χώρους.
Παρά τη γενική απαγόρευση, το κάπνισμα στους κλειστούς δημόσιους χώρους ζει και βασιλεύει. Αφού το κράτος δεν κάνει ελέγχους και έχει επιτρέψει την ανομία, αποφασίσαμε να πάμε σε διάφορους δημόσιους χώρους και να ζητήσουμε από καπνιστές να σβήσουν το τσιγάρο τους. Σας παραθέτουμε τις αντιδράσεις τους:
Γήπεδο μπάσκετ, ένα απόγευμα καθημερινής
- Μήπως θα μπορούσατε να σβήσετε το τσιγάρο σας, επειδή με ενοχλεί ο καπνός;
- 15.000 άτομα εδώ μέσα και οι μισοί καπνίζουν. Το δικό μου τσιγάρο σε πείραξε;
- Δεν έχει σημασία τι κάνουν οι άλλοι. Σημασία έχει τι λέει ο νόμος και ο νόμος λέει ότι δεν πρέπει να καπνίζετε εδώ μέσα.
- Χέστηκα για το νόμο. Αν σε ενοχλεί το τσιγάρο, τράβα δύο θέσεις παραπέρα και άσε με να δω το παιχνίδι.
Μπαρ, ένα σαββατόβραδο
- Με συγχωρείτε, μήπως θα μπορούσατε να σβήσετε το τσιγάρο σας; Με ενοχλεί ο καπνός.
- Ορίστε; (σ.σ. ύφος ήδη ενοχλημένο)
- Λέω, δεν καπνίζω και με ενοχλεί ο καπνός, στα μπαρ απαγορεύεται να καπνίζετε.
- Και τι να κάνω; Όλοι εδώ μέσα καπνίζουν.
- Να δώσετε το καλό παράδειγμα και να το σβήσετε ή να πάτε έξω να καπνίσετε, έχει και έξω τραπεζάκια.
- Ρε φίλε, έξω έχει τρεις βαθμούς, θα ψοφήσω στο κρύο, για να μην ενοχλείσαι εσύ; Βαλτός είσαι;
Καφετέρια, Κυριακή πρωί
- Με συγχωρείτε, μήπως θα μπορούσατε να σβήσετε το τσιγάρο σας; Δεν επιτρέπεται να καπνίζετε σε κλειστό χώρο.
- Σε μένα μιλάς; (σ.σ. κατευθείαν παρεξηγημένος ενικός)
- Σε εσάς μιλάω, εσείς καπνίζετε.
- Κοίτα φιλαράκο, μη μου τη χαλάς και άσε με να διαβάσω την εφημερίδα μου. Όλα μας τα έκοψαν, δεν θα μας κόψουν και το κάπνισμα τώρα.
- Ο νόμος σας απαγορεύει να καπνίζετε στην καφετέρια.
- Δεν με ενδιαφέρει - και το μνημόνιο νόμος είναι, αλλά το γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια. Καλά ρε, πώς έχουν κάνει έτσι τη νέα γενιά; Υποταγμένοι σε όλα είστε;

Ως αναπόσπαστο μέλος της υποταγμένης νέας γενιάς, συνέχισα τη βόλτα μου σε διάφορα καφέ ή μπαρ της Αθήνας, ζητώντας από τους πελάτες να σταματήσουν να καπνίζουν. Όταν δεν το έκαναν, ζήτησα από τους υπεύθυνους του μαγαζιού να εφαρμόσουν τον νόμο. Είναι χαρακτηριστικό ότι στους περίπου δέκα πελάτες που ρωτήσαμε, μόλις ένας έσβησε το τσιγάρο και ζήτησε συγγνώμη. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις, κυριάρχησαν τα νταϊλίκια τύπου «ποιος είσαι εσύ που θα μου πεις τι θα κάνω;». Μάλιστα, τα μαγαζιά έδειχναν να υποστηρίζουν τους καπνιστές, όταν τους λέγαμε ότι μας ενοχλεί ο καπνός. Συχνά η άρνηση ήταν ευγενική και ακολουθούνταν από μία δικαιολογία του τύπου «είναι πολύ μακριά από εσάς για να σας ενοχλεί», «δυστυχώς κανείς δεν εφαρμόζει τον νόμο, θα χάσουμε την πελατεία μας» και «είναι λίγο αγενές να τους ζητήσουμε να σταματήσουν να καπνίζουν, αφού τους δώσαμε μέχρι και ποτηράκι για τασάκι». Μερικοί από τους υπεύθυνους των μαγαζιών έδειχναν να εκνευρίζονται με την παρατήρησή μας, ειδικά όταν οι καπνίζοντες ήταν πλειοψηφία και άρα η «ιερή συμμαχία» δεν επρόκειτο να σπάσει εύκολα. Μάλιστα, ένας μας ζήτησε να αποχωρήσουμε χωρίς να πληρώσουμε, για να λήξει εκεί το θέμα και να είμαστε όλοι ικανοποιημένοι.

Η Ελλάδα ξανά στην κορυφή
Ο αδούλωτος (μπροστά στο κράτος) Ελληνάρας, που καπνίζει όπου του κάνει κέφι, έχει οδηγήσει τη χώρα σε άλλη μία πρωτιά που μας γεμίζει με εθνική υπερηφάνεια. Σύμφωνα με την Κομισιόν, η χώρα μας έχει τον μεγαλύτερο αριθμό καπνιστών ανάμεσα στα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συγκεκριμένα, το 38% των Ελλήνων δηλώνει καπνιστής, ποσοστό υψηλότερο από το αντίστοιχο 35% της Βουλγαρίας, το 33% της Κροατίας και το 11% της Σουηδίας, που είναι και το χαμηλότερο στην Ένωση.
Φυσικά, μία ελληνική ιστορία πρέπει να έχει και αρκετή αντίφαση. Έτσι, ενώ η πλειοψηφία των καπνιστών δεν δίνει δεκάρα για την απαγόρευση του καπνίσματος στους κλειστούς χώρους, έρευνα δείχνει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων επιθυμεί την εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου στην Ελλάδα. Σύμφωνα με την Κάπα Research, το 73,9% των πολιτών νιώθει θυμό που πολλοί καπνιστές συνεχίζουν να καπνίζουν σε κλειστούς χώρους, ενώ το 78% των Ελλήνων βλέπει τη μη εφαρμογή του νόμου ως δείγμα πολιτιστικής υποβάθμισης της χώρας. Κλασική ελληνική στάση απέναντι στο νόμο: θέλω να εφαρμόζεται, αλλά δεν θέλω να τον εφαρμόζω εγώ, όταν πίνω τα ποτά μου έξω και θέλω να καπνίσω.
«Εδώ είναι Βαλκάνια»
Η απαίτηση κάποιων τρελών να αδειάσουν οι δημόσιοι χώροι από τα ντουμάνια δεν αποτελεί κάποιο αντικαπνιστικό φετίχ των μη καπνιστών, αλλά έχει να κάνει με την εξίσωση, «λιγότερος καπνός=λιγότερος καρκίνος=λιγότερος θάνατος». Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), το ενεργητικό και το παθητικό κάπνισμα είναι υπεύθυνο για το 16% των θανάτων στην Ευρώπη, την ήπειρο όπου σημειώνονται τα υψηλότερα ποσοστά καπνιστών (28%, έναντι 20% της αμερικανικής ηπείρου και 15% της Αφρικής). Οι περισσότεροι από αυτούς τους θανάτους είναι πρόωροι - και πώς να μην είναι, αφού το τσιγάρο περιέχει 4.000 χημικές ουσίες, από τις οποίες τουλάχιστον 250 είναι επιβλαβείς για την υγεία και πάνω από 50 είναι καρκινογόνες. Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, οι πρόωροι θάνατοι στερούν από τους καπνίζοντες κατά μέσο όρο 14 χρόνια ζωής.
Βασικό παράγοντα στην αντιμετώπιση του καπνίσματος αποτελεί η πρόληψη, τόσο κατά την έναρξη του καπνίσματος όσο και στη διάγνωση του καρκίνου των πνευμόνων, για την οποία το κάπνισμα θεωρείται βασική αιτία. Συγκεκριμένα, τέσσερις στους δέκα Ευρωπαίους ηλικίας 15-24 ετών είναι καπνιστής, ενώ το 94% των καπνιστών ξεκινά το κάπνισμα πριν από τα 25. Πρόκειται για ηλικίες όπου η καλύτερη ενημέρωση, θα μπορούσε να οδηγήσει σε μειωμένα ποσοστά καπνιστών.
Όσον αφορά τη σημασία της πρόληψης, «υπολογίζεται ότι 3,7 εκατ. ζωές θα μπορούσαν να σωθούν κάθε χρόνο, αν εφαρμόζονταν οι σωστές στρατηγικές πρόληψης. Για κάθε ένα δολάριο που επενδύεται στην πρόληψη, εξοικονομείται το δεκαπλάσιο σε έξοδα θεραπείας. Σε μία εποχή τόσο επώδυνα δύσκολη για το κράτος μας, η πρόληψη πρέπει να πάψει να αποτελεί το παραπαίδι των υπηρεσιών Υγείας και να αποτελέσει το επίκεντρο του ενδιαφέροντος όλων μας. Παράλληλα, πολύ αποτελεσματικότερη από οποιοδήποτε καινοτόμο φάρμακο στο άμεσο μέλλον είναι η εφαρμογή πληθυσμιακών προγραμμάτων έγκαιρης διάγνωσης σε συγκεκριμένες μορφές καρκίνου», είπε πρόσφατα ο πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, Ευάγγελος Φιλόπουλος, σε συνέντευξη τύπου που διοργάνωσε το Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος σε συνεργασία με την Αντικαρκινική Εταιρεία.
Παρά τη σημασία της πρόληψης, οι δημόσιοι χώροι παραμένουν τεκέδες.

Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, πάνω από το 65% των Ελλήνων αντιλήφθηκε να καπνίζουν γύρω του σε κλειστούς χώρους εστίασης και διασκέδασης. Μάλιστα, οι δύο στους τρεις που απάντησαν αρνητικά το έκαναν, επειδή δεν επισκέφθηκαν κάποιο τέτοιο χώρο και όχι επειδή εφαρμόστηκε ο αντικαπνιστικός νόμος. Με άλλα λόγια, μόλις ένας στους δέκα Έλληνες μπήκε σε χώρο χωρίς καπνό.
Ίσως τελικά ένας από τους κυρίους που του ζητήσαμε να σβήσει το τσιγάρο του να είχε δίκιο, όταν μας είπε: «Φίλε, άσε τις ευρωπαϊκές βλακείες, εδώ είναι Ελλάδα, εδώ είναι Βαλκάνια».

Ροή Ειδήσεων

Prev Next

Find Us on Facebook